⏱️ Okuma Süresi: 2 dk
📝 Kelime: 428
🕐 Son Güncelleme: 15.10.2026 12:12
📌 Öne Çıkan Başlıklar
- İstanbul’da düzenlenen 11. Uluslararası İş Hukuku Diyaloğu sempozyumunda, grev hakkının hukuki boyutu ve çalışma yaşamına etkileri ele alındı.
- Sendika temsilcileri, grev hakkı tanınmayan bir toplu sözleşmenin “ricacılıktan” öteye gidemeyeceğini belirterek grev yasaklarına tepki gösterdi.
- Uluslararası Adalet Divanı’nın grev hakkını koruyan kararına vurgu yapılarak, sendikal hakların evrensel bir değer olduğu vurgulandı.
İstanbul, çalışma hukuku ve sendikal haklar açısından kritik bir tartışmaya ev sahipliği yapıyor. Uluslararası İş Hukuku Diyalog Platformu, Birleşik Metal-İş Sendikası ve Çalışma ve Toplum Dergisi iş birliğiyle düzenlenen “11. Uluslararası İş Hukuku Diyaloğu (IAD-2026)” toplantısı, “Karşılaştırmalı Hukuk Boyutunda Grev ve Toplu Eylem Hakkı” ana temasıyla kapılarını açtı. Avrupa genelinden birçok akademisyeni ve hukukçuyu buluşturan etkinlikte, çalışma yaşamının en temel haklarından biri olan grev hakkı masaya yatırıldı.
Grev Hakkı ve Toplu Sözleşme İlişkisi
Sempozyumun açılışında konuşan DİSK Genel Başkan Yardımcısı ve Birleşik Metal-İş Sendikası Genel Başkanı Özkan Atar, grev hakkının işçilerin sermaye karşısındaki en güçlü ve tek meşru pazarlık aracı olduğunu vurguladı. Atar, “Grev hakkı olmayan bir toplu sözleşme, işçinin işverenden ricacı olmasından başka bir şey değildir” ifadelerini kullanarak, grevsiz bir toplu sözleşme sürecinin işçi haklarını korumaktan uzak olduğunu belirtti. Benzer şekilde, toplumsal hak arayışları konusunda dünyadaki gelişmeleri takip edenler, Avrupa’da eğitim protestoları yayılıyor haberindeki gibi, örgütlü mücadelenin önemine dikkat çekiyor.
Uluslararası Hukuk ve Grev Yasakları
Toplantıda, Türkiye’de son yıllarda sıklıkla başvurulan “milli güvenlik” gerekçeli grev ertelemeleri de eleştirildi. Özkan Atar, 1963 yılındaki Kavel Kablo grevinden bu yana sendikalarının grev yasaklarını kabul etmediğini hatırlatarak, mevcut durumu “kanatları kesilmiş bir kuşun uçmaya zorlanması” olarak nitelendirdi. Atar, özellikle Uluslararası Adalet Divanı’nın (UAD) 21 Mayıs 2026 tarihli danışma görüşüne atıfta bulunarak, 87 sayılı ILO Sözleşmesi’nin grev hakkını açıkça koruduğunu belirtti.
Hukuki süreçlerin ve toplumsal olayların yönetimi konusunda yaşanan tartışmalar, yalnızca iş hukukunda değil, şehirleşme ve güvenlik gibi farklı alanlarda da kendini gösteriyor. Örneğin, İstanbul’da aşırı yağışlar ve şehirleşme planlaması tartışması gibi konular, kamu yönetimi ile halkın beklentileri arasındaki dengeyi yansıtıyor. Sendikalar ise bu denge içerisinde işçinin ekmeğini ve geleceğini korumak için grev hakkının anayasal bir güvence olması gerektiğini savunuyor.
Sendikal Barajlar ve Gelecek Vizyonu
Sempozyumda sadece grev ertelemeleri değil, aynı zamanda sendikal barajlar ve örgütlenme önündeki engeller de tartışıldı. Konuşmacılar, demokrasinin gelişmiş olduğu ülkelerde sendikal hakların daha geniş bir zeminde korunduğunu, Türkiye’nin de bu evrensel standartlara uyum sağlaması gerektiğini ifade etti. İşçi sınıfının evine götüreceği ekmekten çocuklarının eğitimine kadar her detayın, grev hakkı ile doğrudan bağlantılı olduğu vurgulandı.
Sonuç olarak, sempozyumun çalışma yaşamı için bir dönüm noktası olması hedefleniyor. Katılımcılar, grevin “anasının ak sütü gibi helal bir hak” olduğunu savunarak, bu hakkın kısıtlanmasının çalışma barışını da zedelediği konusunda fikir birliğine vardı.
