⏱️ Okuma Süresi: 2 dk
📝 Kelime: 432
🕐 Son Güncelleme: 02.11.2026 16:24
📌 Öne Çıkan Başlıklar
- Lübnan’ın Nebatiye vilayetindeki Tebnin beldesinde bulunan yetimhane, İsrail’in gerçekleştirdiği saldırılar sonucunda ağır hasar alarak kullanılamaz hale geldi.
- Bir dönem 180’den fazla çocuğa yuva olan kurumda, günümüzde yaklaşık 30 kız çocuğu patlama sesleri ve güvenlik endişeleri altında yaşam mücadelesi veriyor.
- UNIFIL’in bölgeden çekilme ihtimali, yetimhaneye sağlanan gıda, ilaç ve eğitim gibi temel yardımların kesilmesi riskini beraberinde getiriyor.
Lübnan’ın güneyindeki Nebatiye vilayetine bağlı Tebnin beldesinde, İsrail’in düzenlediği saldırılar sivil yaşamı ve özellikle de savunmasız çocukları derinden etkilemeye devam ediyor. 1990’lı yıllarda Birleşmiş Milletler Lübnan Geçici Barış Gücünün (UNIFIL) desteğiyle inşa edilen ve yıllarca bölgedeki yetim çocuklara güvenli bir liman olan yetimhane, son çatışmaların merkezinde kaldı.
Saldırılar Yetimhaneyi Ağır Hasara Uğrattı
Geçmişte 180’den fazla çocuğun barındığı kurum, artan saldırılar ve kuruma sağlanan desteğin azalmasıyla birlikte kapasitesini büyük ölçüde kaybetti. 2024 yılında artan saldırı tehditleri nedeniyle çocuklar binadan tahliye edilmek zorunda kalmıştı. Kısa bir süre sonra yetimhanenin hemen yanındaki bir binanın yerle bir olması, kurumun yapısal bütünlüğünü de bozdu. Patlamanın şiddetiyle ağır hasar alan binanın üst katları, kırık pencereler ve tahrip olmuş eşyalarla dolu bir enkaz halini koruyor.
Bölgedeki gerilim, İran’ın ABD ile gerilimi gibi Orta Doğu’daki diğer hassas dengelerle birleşince, yerel halkın güvenliği daha da kırılgan bir hal alıyor. Şu an için sadece alt kattaki birkaç oda UNIFIL desteğiyle yatakhane olarak kullanılabilir durumdayken, üst katlar onarılmayı bekliyor.
Çocukların Geceleri Bitmeyen Korkusu
Yetimhanede kalan yaklaşık 30 kız çocuğu, gündelik yaşamlarını sürekli bir tetikte olma haliyle sürdürüyor. İsrail’in “Sarı Hat” olarak adlandırdığı bölgedeki patlama sesleri, çocukların hem oyun oynama alışkanlıklarını hem de uyku düzenlerini felç etmiş durumda. Gece yarısı duyulan şiddetli patlamalar, çocukları korkuyla uyandırırken, bazıları yeniden tahliye edilme endişesiyle binayı terk etme isteği duyuyor.
Savaşın yarattığı bu yıkıcı atmosfer, Rusya’nın Ukrayna’ya yönelik saldırıları gibi küresel çatışmaların sivil halk üzerindeki psikolojik tahribatını bir kez daha hatırlatıyor. Yetimhane çalışanları, çocukların bir yandan hayatta kalmaya çalışırken bir yandan da savaşın travmasını omuzlarında taşıdıklarını belirtiyor.
Yardımların Kesilmesi Riski ve Gelecek Endişesi
Yetimhane yönetimi için en büyük tehditlerden biri de lojistik desteklerin sona ermesi. UNIFIL askerlerinin sağladığı ranzalar, gıda, giysi ve ilaç yardımları, çocukların hayata tutunmasını sağlayan temel unsurlar. Ancak UNIFIL’in yıl sonunda Lübnan’ın güneyinden çekilme ihtimali, kurumun tüm operasyonlarını durma noktasına getirebilir. Bu durum, kurumdaki çocukların gıda arz güvenliği dahil olmak üzere tüm temel ihtiyaçlarının karşılanamaması riskini doğuruyor.
12 yaşındaki Rahaf Hac Mahmud, yaşadığı yıkımı ve hayallerini şu sözlerle dile getirdi: “Burada hatıralarımız, oyuncaklarımız vardı. Sadece normal bir hayat istiyoruz. Savaşın bitmesini, çocukların ölmemesini temenni ediyorum. Barış olsun istiyoruz. Biz güç
