G7 Dışişleri Bakanları Toplantısı Paris’te Gerçekleşti

Fransa’nın 2026 yılı G7 dönem başkanlığı kapsamında 9-10 Kasım tarihlerinde Paris’te gerçekleştirilen G7 Dışişleri Bakanları Toplantısı, uluslararası sistemin yapısal dönüşüm sancılarının en somut biçimde gözlemlendiği diplomatik zeminlerden biri oldu. Dönem başkanlığının 2027 yılı başında ABD’ye devredilmesinden önceki bu son kritik dışişleri buluşması, yalnızca geleneksel Batı ittifakının iç konsolidasyon arayışını değil, aynı zamanda transatlantik blok içindeki stratejik ayrışmaları ve G7’nin Küresel Güney ile kurmaya çalıştığı yeni angajman mimarisinin de ipuçlarını verdi.

Transatlantik Ayrışmalar ve Avrupa’nın Güvenlik Kaygısı

Paris toplantısının arka planındaki en belirgin jeopolitik gerilim, Washington’ın tek taraflı ve öngörülemez diplomasi baskıları ile Avrupa başkentlerinin çok taraflılık ve kurumsal katılım ısrarı arasındaki makastır. Özellikle Rusya’nın Abu Dabi görüşmelerindeki yeni güvenlik teklifleri çerçevesinde, Rusya-Ukrayna Savaşı’nın kritik bir eşiğe ulaştığı görülmektedir. ABD arabuluculuğunda Moskova ile Kiev arasında yürütülen barış müzakerelerinin gündemi belirlediği bu dönemde, Avrupalı aktörlerin temel kaygısı kıtanın güvenlik mimarisini doğrudan ilgilendiren süreçlerin dışında bırakılmaktır.

ABD Başkanı Donald Trump’ın Rusya ile yalnızca Ukrayna’yı değil tüm Avrupa’yı ilgilendiren kapsamlı bir anlaşma öngören açıklamaları, Avrupa başkentlerinde 1945 Yalta benzeri bir dışlanma kaygısını tetikledi. ABD Dışişleri Bakanı Marco Rubio’nun savaş sonrası Avrupa güvenlik altyapısının her görüşmede masaya yatırılan temel başlıklardan biri olduğunu teyit etmesi de bu endişeleri doğrular nitelikteydi.

Ukrayna’ya Destek ve Diplomasi Dengelemesi

Avrupa kanadı, Kiev’in toprak bütünlüğünü koruyan adil bir barışın ancak güçlü ve bağlayıcı güvenlik garantileriyle mümkün olabileceğini savunuyor. Washington yönetiminin ise çatışmayı hızla dondurarak jeopolitik yükü Avrupa’nın üzerine bırakma ve Moskova ile daha geniş bir küresel denklem kurma eğiliminde olduğu gözlemleniyor. Sonuç bildirgesinde Ukrayna’ya verilen desteğin kapasite, finansman ve enerji boyutlarıyla tahkim edilmesi, Avrupa’nın bu dışlanma riskine karşı geliştirdiği diplomatik bir dengeleme hamlesi olarak öne çıktı.

ABD ara seçimlerinin ardından ilk yurt dışı ziyaretini yapan Dışişleri Bakanı Marco Rubio’nun katılımıyla gerçekleşen temaslar, Washington ile Avrupa başkentleri arasındaki güç kullanma ve diploması taktiklerindeki farklılıkların tamamen giderilemediğini gösterdi. Buna rağmen taraflar, küresel krizlerle mücadelede kurumsal diyalog kanallarının açık tutulmasının stratejik bir zorunluluk olduğunda uzlaştı.

Orta Doğu Dengeleri ve Küresel Güney ile İlişkiler

Paris’teki müzakerelerin ikinci ana ağırlık merkezini ise Orta Doğu’daki kırılgan dengeler ve nükleer tehditler oluşturdu. Bölgesel istikrarsızlığın küresel ekonomiye ve enerji güvenliğine etkilerinin ele alındığı oturumlarda, G7 üyelerinin ortak bir tutum belirleme çabası dikkat çekti. Uzmanlar, önümüzdeki dönemde uluslararası diplomasi trafiğinin hem Ukrayna hem de Orta Doğu ekseninde hız kesmeden devam edeceğini öngörüyor.