Diyarbakır’da Üzüm Üreticisi Rekolte Fazlası Nedeniyle Zarar Etti

2026 yılı, Türkiye genelinde tarımsal üretim açısından iklimsel değişkenlerin yoğun yaşandığı bir dönem oldu. Diyarbakır’ın verimli topraklarında üzüm yetiştiriciliği yapan çiftçiler, sezon başında yüksek rekolte beklentisiyle umutlanırken, sezon sonunda ortaya çıkan piyasa dengesizlikleri büyük bir ekonomik kayba dönüştü. Çermik ve Çüngüş ilçelerindeki üreticiler, emek verdikleri ürünlerin yaklaşık 200 tonunu hasat dahi edemeden bağlarda terk etmek zorunda kaldı.

Rekolte Yüksek, Pazarlama Stratejisi Zayıf Kaldı

Bölgedeki üreticilerin yaşadığı bu mağduriyetin temelinde, mevsim normallerinin üzerinde gerçekleşen yağışların ardından gelen yüksek verim artışı yatıyor. Üreticiler, ürünleri toplamak için gerekli olan maliyetleri karşılayacak pazar bulmakta zorlanırken, aynı süreçte iklim değişikliğinin tarım üzerindeki etkileri farklı coğrafyalarda da tartışılmaya başlandı. Ancak Diyarbakır özelinde sorun sadece üretim miktarı değil, aynı zamanda lojistik ve ticaret trafiği oldu.

Komşu İlden Gelen Sevkiyat Piyasayı Etkiledi

Bölge ekonomisini derinden sarsan bir diğer etken ise Elazığ’dan Diyarbakır piyasasına giren yoğun üzüm sevkiyatı oldu. Arz fazlası üzümün piyasaya girmesi, yerel üreticinin elindeki mahsulün değerini düşürdü. Tüccarların alım konusunda isteksiz davranması ve ürünleri işleyecek kapasitenin kısıtlı kalması, Kuyu Mahallesi’nde 50 ton, Çüngüş Mirğan ve Geçit mahallesi bölgesinde ise 150 tonluk ürünün dalında çürümesine yol açtı.

Konuyla ilgili görüşlerini paylaşan çiftçiler, üzümlerin işlenemeyecek durumda olması ve pazar değerinin masrafları karşılamaması nedeniyle hasada çıkmadıklarını belirtti. Tarım sektöründeki bu tür dalgalanmalar, aslında tarımsal planlama ve sürdürülebilirlik projelerinin ne denli kritik bir öneme sahip olduğunu bir kez daha gözler önüne seriyor. Üreticiler, devlet destekli teşviklerin artırılmasını ve yerel ürünün piyasada daha fazla korunmasını talep ediyor.

Gelecek Sezon İçin Çözüm Arayışları

Yaşanan bu üzücü tablo, çiftçilerin önümüzdeki yıllarda üretim planlarını daha dikkatli yapması gerektiğini gösteriyor. Özellikle bölgesel arz-talep dengesinin profesyonelce yönetilmesi, sadece Diyarbakır’da değil, Türkiye’nin dört bir yanındaki küçük ölçekli üreticinin emeğinin korunması adına hayati bir öneme sahip. Bölge temsilcileri, kooperatifleşmenin bu gibi kriz anlarında üretici için en büyük sigorta olduğunu vurguluyor.

Benzer şekilde, tarım ve hayvancılık alanındaki diğer sorunlar da yakından takip ediliyor. Örneğin, toplum sağlığı ile tarımsal gıdaların kalitesi arasındaki bağ, modern tarım uygulamalarının daha modern ve bilimsel bir çerçeveye oturtulmasının gerekliliğini ortaya koyuyor. Yerel üreticinin desteklenmesi, hem ülke ekonomisi için hem de gıda arz güvenliği için stratejik bir zorunluluktur.