⏱️ Okuma Süresi: 2 dk
📝 Kelime: 399
🕐 Son Güncelleme: 16.11.2026 06:36
📌 Öne Çıkan Başlıklar
- Mükellefin hiç görmediği, varlığından haberdar olmadığı belgenin elektronik tebligat yoluyla hukuken tebliğ edilmiş sayılması, dava açma süresinin işlemesine yol açıyor.
- Anayasa Mahkemesi’nin 15.01.2026 tarihli iptal kararının ardından 7587 sayılı Kanun’la Vergi Usul Kanunu’nun 107/A maddesi yeniden düzenlendi; 1 Temmuz 2026’da yürürlüğe girdi.
- 596 Sıra No’lu Genel Tebliğ ile uygulama esasları belirlendi, ancak hukukçular yeni sistemin mahkemeye erişim güvencesini tam olarak sağlamadığını değerlendiriyor.
Mükellefin hiç görmediği, varlığından haberdar olmadığı bir belge, elektronik tebligat yoluyla hukuken tebliğ edilmiş sayılabiliyor. Ardından dava açma süresi işliyor; mükellef işlemi öğrendiğinde yargıya başvurma imkânını kaybetmiş olabiliyor. Mevzuatımız böyle bir sonuca izin veriyor.
İki Anayasa Mahkemesi kararı, iki farklı konu
İlk dönemlerde mesele yargıya yansıdığında, bazı kararlerde mükellefin bildirdiği telefon ve e-posta bilgileri üzerinden tebligattan fiilen haberdar olup olmadığı, teknik deyimle tebligatın muhatabın ıttılasına girip girmediği sorgulanıyordu. Ne var ki resmî verilerin kamuoyuyla paylaşımı kadar usulün de şeffaf olması gerektiği tartışmalı olmaya devam ediyor.
Anayasa Mahkemesi’nin, elektronik adrese ulaşmayı izleyen beşinci günün sonunda tebliğ yapılmış sayılmasına ilişkin kuralı Anayasa’ya aykırı bulmadığı 19.09.2019 tarihli kararından sonra yargıda elektronik adrese ulaşmayı esas alan yaklaşım ağırlık kazandı. SMS veya e-posta ile bilgilendirme yapılmamasının dahi tebligatın geçerliliğini etkilemeyeceği yönünde kararlar verildi.
15 Ocak 2026 kararı ne değiştirdi?
Süreç böyle ilerlerken Anayasa Mahkemesi’nin 15.01.2026 tarihli iptal kararı geldi. Yüksek Mahkeme, elektronik adres kullanma zorunluluğunun başlangıcı, sona ermesi ve kapsamına ilişkin temel esaslar kanunda belirlenmeden Bakanlığa geniş düzenleme yetkisi verilmesini iptal nedeni saydı. Kararda ise önemli bir sınır kondu: “mahkemeye erişim hakkına ilişkin güvencelere aykırı olmamak kaydıyla” ifadesi, takdir yetkisinin sınırsız olmadığını gösteriyor.
Kanuni eksiklik tamam, güvençe yine yok
Kararın ardından 7587 sayılı Kanun’un 9. maddesiyle Vergi Usul Kanunu’nun 107/A maddesi yeniden düzenlendi ve değişiklik 1 Temmuz 2026’da yürürlüğe girdi. Ardından 11 Ekim 2026 tarihli ve 33397 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 596 Sıra No’lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile uygulama esasları belirlendi. Yeni kanun, daha önce ikincil düzenlemelerle belirlenen zorunluluk kapsamını ve sistemden çıkış esaslarını kanun düzeyine taşıdı.
Uzmanlar, bu kapsamın hakların fiilen kullanılabilirliği açısından yeterli güvencesini oluşturmadığını, mükellefin adrese düzenli bakmadığı durumlarda sürenin yine işleyebileceğini belirtiyor. Hukuk gündemine damga vuran gelişmeler arasında iş hukuku ve sigorta uygulamalarına ilişkin tartışmalar da yer alıyor.
Hukukçular, mükelleflerin e-Devlet adresini düzenli kontrol etmesi, zorunluluk kapsamında yer alan adreslerden cayma talebi sunması ve sürelerin işememesi için usulü takibi öneriyor.



