⏱️ Okuma Süresi: 2 dk
📝 Kelime: 419
🕐 Son Güncelleme: 12.09.2026 17:20
📌 Öne Çıkan Başlıklar
- Adana’nın Karataş ilçesinde 1969 yılından bu yana saat tamirciliği yapan 73 yaşındaki Sadık Tosun, 3,5 metrekarelik dükkanında mesleğini sürdürüyor.
- Mesleğe 16 yaşında çırak olarak başlayan Tosun, gözündeki rahatsızlıklara ve zor şartlara rağmen antika ve mekanik saatleri onarmaktan vazgeçmiyor.
- Yetiştirecek çırak bulamadığını belirten usta, zanaatını ömrünün sonuna kadar devam ettirerek müşterilerini mağdur etmemeyi hedefliyor.
Türkiye’nin dört bir yanında kaybolmaya yüz tutmuş meslekler, son temsilcilerinin direnişiyle hayatta kalmaya çalışıyor. Bu vefa dolu hikayelerin en özel adreslerinden biri de sosyal yaşamın ve yerel kültürün merkez Anadolu’dan Akdeniz’e uzanan renkli dokusunda saklı. Adana’nın Karataş ilçesinde faaliyet gösteren saat tamircisi Sadık Tosun, yarım asrı aşan meslek hayatıyla adeta zamana meydan okuyor. 1969 yılında Hasan Şaş Caddesi üzerinde açtığı sadece 3,5 metrekarelik küçük dükkanında, çarkların sesleri arasında bir ömür tüketen Tosun, 16 yaşından beri elinden düşürmediği tornavidası ve gözünden ayırmadığı merceğiyle bölgenin simgesi haline geldi.
16 Yaşında Başlayan ve Yarım Asrı Aşan Zanaat Yolculuğu
Zamanı durdurmak ya da akışına yön vermek imkansız olsa da, Sadık Tosun bozulmuş saatleri yeniden hayata döndürerek adeta zamanı terbiye ediyor. Genç yaşta bir ustanın yanında çırak olarak mesceğe ilk adımını atan Tosun, mekanik ve elektronik saatlerin mahrem mekanizmalarında uzmanlaştı. Pazar günleri hariç haftanın her günü sabah saatlerinde dükkanının yolunu tutan deneyimli usta, gün boyunca müşterilerinin saatlerindeki arızaları titizlikle gideriyor. Günümüzde pek çok farklı sektörü ve haberi teknolojik gelişmeler sarıp sarmalamış olsa da, Tosun geleneksel yöntemlerle analog ve antika saatleri onarmaya devam ediyor.
3,5 Metrekarelik Alanda Büyük Mücadele
Çalışma alanının darlığına ve ilerleyen yaşına rağmen mesleğine olan sevgisinden asla ödün vermeyen Sadık Tosun, yaşadığı zorlukları şu sözlerle özetliyor: “Mesleğe severek başladım, aynı şekilde de devam ediyorum. Şu an gözlerimde sıkıntı var ama buna rağmen elimden geldiğince çalışıyorum. İşimi bırakamıyorum, çok seviyorum. 3 buçuk metrekarelik iş yerimde işimi yapmaya çalışıyorum. Maddi imkanlardan dolayı daha büyük yerde iş yapamadık. 3 buçuk metrekarelik bir yerde çalışmak gerçekten zor.” Yaşamın getirdiği ekonomik ve fiziksel zorluklara rağmen bu küçük mekanı bir kültür merkezine çeviren usta, adeta zanaata olan saygının dersini veriyor.
“Benden Sonra Bu İşi Yapacak Kimse Yok”
Kaybolmaya yüz tutan mesleklerin en büyük trajedisi olan çırak bulamama sorunu, Sadık Tosun’un da en büyük kaygısı. Zanaata özenen ve bu incelikli işi öğrenmek isteyen gençlerin kalmadığını vurgulayan usta, mesleğin geleceği konusunda endişeli. “Benden sonra buralarda bu işi yapacak kimse yok. Hiç kimseyi yetiştiremedik. Zanaata özenen ve öğrenmek isteyen gençlerimiz yok. Ben gittiğim zaman kalan kişilerin mağdur olmasını istemediğim için son demime kadar bu işte mücadele edeceğim” diyerek kararlılığını gözler önüne seriyor. Sadık Tosun, sadece saatleri değil, aynı zamanda ahilik kültürünün son kıvılcımlarını da o küçük dükkanda yaşatmaya devam ediyor.
