21. Yüzyılda Elektriksiz Yaşam: Mum Işığında 40 Yıllık Çile

Türkiye’nin 21. yüzyıl vizyonu ve dijitalleşme adımları hızla sürerken, Osmaniye’nin Kadirli ilçesi Değirmendere Köyü’ne bağlı Büyükdurna Mahallesi’nde yaşayan yurttaşlar, adeta bir asır öncesinin şartlarında yaşam mücadelesi veriyor. Bölgede bulunan 5-6 hane, tam 40 yıldır elektriksiz bir hayat sürmenin ağırlığını taşıyor.

Modern Çağda Mum Işığıyla Geçim Mücadelesi

Mahalle sakinleri, dört yıl önce çevredeki evlere elektrik hattı çekilmesine rağmen, kendi hanelerinin bu hizmetin dışında bırakılmasını büyük bir mağduriyet olarak nitelendiriyor. Temel insani ihtiyaç olan aydınlanma ve teknolojik imkanlara erişimden yoksun kalan vatandaşlar, günlük rutinlerini mum ve çıra ışığında gerçekleştirmek zorunda kalıyor.

Yaşanan mağduriyeti dile getiren Muharrem İspenoğlu, “Dört yıl önce mahallemize elektrik telleri geldi ancak çalışma yarıda kaldı. Bizim evlerimize hat çekilmedi. Karanlıkta, mum ve çıra ışığında yaşamaya çalışıyoruz,” diyerek sitemini ifade etti. Benzer şekilde, teknolojinin getirdiği kolaylıklardan mahrum kaldıklarını belirten Fatma İspenoğlu ise, “Çamaşır makinemiz yok, dolabımız yok. Hayvanlarımızı bile mum ışığında besliyoruz. Hangi çağda yaşıyoruz?” sözleriyle tepkisini dile getirdi.

Yetkililerden Beklenen “2026” Sözü

Bölge sakinlerinin yaşadığı bu derin mağduriyet, sadece günlük işlerle sınırlı kalmıyor. Elektriğin olmaması, başta sağlık ve eğitim olmak üzere birçok alanda kısıtlamalara yol açıyor. Günümüzde dijital dönüşümün ve Türkiye’nin ulaşım geleceği gibi büyük projelerin konuşulduğu bir dönemde, temel bir altyapı hizmeti olan elektriğe erişememek mahalle sakinleri için kabul edilemez bir durum haline geldi.

Mustafa Yağız, TEDAŞ’a yaptıkları müracaatlara dair şunları kaydetti: “Projelerimiz alındı, bize 2026’nın yaz aylarında kesin olarak elektrik geleceği söylendi. Ancak 50 yaşını geçtim ve hala elektriksiz yaşıyorum.” Vatandaşlar, devletin bu kronikleşmiş soruna bir an önce kalıcı çözüm bulmasını bekliyor.

Bu süreçte, mahalledeki yaşam standartları ciddi oranda düşmüş durumda. Emrah İspenoğlu ise, “Müracaat ettik ama kimse yardımcı olmadı. Yemek yerken bile perişan oluyoruz,” ifadelerini kullanarak sesini duyurmaya çalışıyor. Benzer şekilde, evlerdeki temel cihazların çalışmaması, mutfaktaki büyük hata ve eksiklikleri de beraberinde getirerek hayatı daha da zorlaştırıyor. İnsanlar, sadece temel bir hak olan elektriği bekliyor.

Mahallelinin yaşadığı bu durum, kırsal kalkınma ve altyapı yatırımlarının planlanmasında yaşanan aksaklıkların somut bir örneği olarak dikkat çekiyor. Yetkililerin, mağdur vatandaşlara verdiği sözü tutup tutmayacağı ise merak konusu.