⏱️ Okuma Süresi: 2 dk
📝 Kelime: 344
🕐 Son Güncelleme: 26.10.2026 06:03
📌 Öne Çıkan Başlıklar
- Adana’nın Kozan ilçesinde çiftçi Murat Yılmaz, yükselen mazot maliyetleri nedeniyle 20 dönümlük marul tarlasını traktör yerine at kullanarak sürüyor.
- Yüksek gübre, fide ve kira bedelleri gibi girdi maliyetleri, üreticilerin kâr marjını eriterek onları geleneksel tarım yöntemlerine mecbur bırakıyor.
- Geçen yıl yaşanan ürün kayıpları ve yüksek yatırım maliyetleri, bölgedeki tarımsal üretimin sürdürülebilirliğini tehdit ediyor.
Adana’nın Kozan ilçesinde tarımsal üretimde yaşanan maliyet artışları, üreticileri modern yöntemlerden vazgeçerek geleneksel tarım tekniklerine yönelmeye zorladı. Çukurköprü köyünde marul yetiştiriciliği yapan çiftçi Murat Yılmaz, artan mazot fiyatları ve yüksek girdi maliyetleri sebebiyle 20 dönümlük tarlasını traktör yerine at kullanarak çapalamaya başladı.
Yüksek Girdi Maliyetleri Üreticiyi Çaresiz Bıraktı
Tarım sektöründe son dönemde yaşanan ekonomik dalgalanmalar, çiftçilerin üretim kapasitesini ve yöntemlerini doğrudan etkiliyor. Murat Yılmaz, tarlasını sürmek için traktör kullanmanın maliyetinin çok yüksek olduğunu belirterek, mazot fiyatlarındaki artışın tarımsal faaliyetleri durma noktasına getirdiğini ifade etti. Yılmaz, traktörle sürüm yapmanın yaklaşık 5 bin lira civarında bir masraf çıkardığını, buna karşın at kullanımının sadece arpa maliyeti ile süreci tamamlamasına olanak tanıdığını vurguladı.
Geçtiğimiz yıl yaşadığı büyük zararı anlatan Yılmaz, 15 dekar arazi için 300 bin liranın üzerinde masraf yaptığını ancak ürünlerini satamadığı için tarlada kaldığını dile getirdi. Fide maliyetleri, dekar başına ödenen yüksek kira bedelleri ve gübre fiyatlarındaki artış, çiftçinin üzerindeki yükü daha da ağırlaştırıyor. Bölgedeki arazi kullanım planları ve tarımsal alanların korunması, üreticilerin geleceği açısından kritik bir önem taşıyor.
Geleneksel Yöntemlere Dönüş: Atlı Çapa Dönemi
Traktör yerine atla yapılan tarım, iş gücü açısından daha zahmetli olsa da maliyet yönetimi açısından çiftçiler için tek seçenek haline gelmiş durumda. Atın tarlayı sürme süresinin yaklaşık 12 saati bulduğunu belirten Yılmaz, bu yöntemin fiziksel olarak zorlayıcı olduğunu kabul etse de ekonomik olarak zorunlu olduğunu belirtti. Tarlada çalışan işçiler de marul çapası yaparken at kullanımının bitki sağlığı için iyi olabileceğini ancak işin kolay olmadığını ifade ediyor.
Üreticilerin yaşadığı bu ekonomik darboğaz, genel piyasa koşullarındaki ekonomik zorluklar ile benzerlik gösteriyor. Tarımsal üretimin devamlılığı, toplumun genel sağlıklı beslenme ihtiyaçlarının karşılanması açısından da hayati bir önem arz ediyor. Çiftçilerin üretim maliyetlerini düşürecek desteklere ihtiyaç duyduğu gözlemleniyor.
