COP31 Zirvesine Çevreci Gruplardan Sponsorluk Protestosu

Antalya’da düzenlenen ve küresel iklim politikalarının tartışıldığı COP31 İklim Zirvesi, sivil toplum kuruluşlarının sert tepkisine sahne oldu. 9 Kasım itibarıyla başlayan ve 20 Kasım tarihine kadar devam etmesi planlanan zirveye yönelik eleştiriler, iklim krizinin çözümünden ziyade sermayenin korunmasına odaklandığı gerekçesiyle yükseliyor.

“Yeşil Yıkama” ve Sponsorluk Eleştirileri

Aydın Emek ve Demokrasi Platformu ile Ekoloji Birliği çatısı altında birleşen çeşitli çevre örgütleri, Antalya’da bir basın açıklaması gerçekleştirerek zirvenin sponsorluk yapısını eleştirdi. Yapılan açıklamada, zirvenin “iş birliğine dayalı, acil ve sürdürülebilir bir gelecek” vizyonuyla başladığı hatırlatılırken, bu vizyonun sponsorluk anlaşmalarıyla çeliştiği vurgulandı. Çevreci gruplar, karbon ticareti ve yeşil enerji gibi kavramların sermaye için yeni kar alanları açmak amacıyla kullanıldığını iddia etti.

Protestocular, zirvenin ortakları arasında yer alan dev holdinglerin doğa üzerindeki tahribatlarına dikkat çekti. Özellikle petrol rafinerisi faaliyetleri, madencilik ve orman alanlarındaki tahribatlarla gündeme gelen şirketlerin zirveye destek vermesi, “yeşil yıkama” (greenwashing) olarak nitelendirildi. Bu süreçte, Tuba Büyüküstün ve Unicef’ten iklim krizi ve çocuklar için kritik uyarı gibi küresel düzeydeki hassasiyetler hatırlatılırken, yerel düzeydeki şirketlerin bu sürece katkısının iklim adaletiyle bağdaşmadığı ifade edildi.

Sermaye Odaklı Çözüm Yerine İklim Adaleti Talebi

Basın açıklamasında söz alan Ekoloji Birliği Eş Başkanı Hicran Danışman ve diğer temsilciler, iklim değişikliğinin yalnızca sera gazlarından değil, kapitalist üretim ve tüketim düzeninden kaynaklandığını belirtti. Zirve kapsamında resmi makamlarca Bakan Kurum’dan COP31’de Pasifik Dayanıklılık Fonu İçin Yatırım Çağrısı gibi stratejik adımlar atılsa da, sivil toplumun önceliğinin doğrudan toplumsal ve ekolojik adalet olduğu vurgulandı.

Çevreci örgütlerin zirveye yönelik somut talepleri arasında şunlar yer alıyor:

• Belediyelerin şirket ortaklıklarından çekilmesi ve halkın yanında durması.
• “Yeşil yıkama” politikalarına son verilerek doğa ve toplum yararına kamusal üretim planlamasına geçilmesi.
• Termik santraller ve madenler kapatılırken, işçilerin ekolojik onarım projelerinde kamusal istihdam güvencesiyle çalıştırılması.
• Ülkeyi atık ithalatçısı haline getiren uygulamaların son bulması ve geri dönüşüm tesislerinin sıkı denetime alınması.

Ekoloji hareketinin Türkiye genelindeki aktif tutumu, geçmişte yaşanan İstanbul 1 Mayıs Mahallesi’nde Habaş patlamasına yönelik protesto gibi çevre odaklı eylemlerle benzer bir kararlılık sergilediğini gösteriyor. Gruplar, iklim krizinin gerçek bir çözümünün ancak ekokırım suçlularına karşı alınacak sert önlemlerle mümkün olacağını savunuyor.